Rahmetli vefatına kadar hiçbirzaman hafıza kaybı vb gibi durum içinde kalmadı fakat geçmişe dönük biraz kafasında yaratmayı severdi
-uşağum ben küçuğukene Atatürk Rizeye gelmişti
-uşağum bu ağaçlarun hepisini ben diktim.
-menderesi gördüm
gibi gibi...
O anlatırken ben dinlemeyi çok severdim . ) UOMERum diye başlardı lafa.
Uşağum her gittiğun yerden bi kız takmak zoruna mısın peşine derdi arkadaşlarımla gelince.Velasılkelam günlerden birgün benim tontiş babanem evdekilere
-Ben balkon da otururken önümden helikopter geçti, süren uşak bağa el salladı. der
ev ahalisi dururmu makaraya başlar artık jetler babanemden izin alıp havalanıyor, it dalaşlarında yunanlılara saldırılacağına babanem karar veriyor gibi..
bu olaydan 8-13 gün sonra ( alışılagelmişliğin dışına çıkmak 8-13 gün nedir diye sorarlar adama) mahallenin kahvesinin önünde bizim uşaklar takılırken, mahallenin çocuklarından biri şimdi çocukluktan çıkmış iş güç sahibi olan bir arkadaş benım amca oğluna yaklaşıp
-geçen gün babanen balkonda oturuyordu el salladım. der
-nerde gördün lan
-helikopterin içinde idim.oda bana bastonu kaldırdı salladı der.
mahallenin uşağı eski mahallesinden geçerken yakın geçip görmek ister mahalleyi o sırada babanemi görür ve el sallar : ))
TOPRAĞI BOL OLSUN..
İnşallah cennettedir demiyorum onu cennete almadılar ise ben zaten hiç girmem..